เปรต และความเชื่อในการโยนข้าวสารท

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjph-7n1v6SofJAHovnyHJIsnMXetAiPOeKm0UJOVyb85FmhI-7N3MO9uzJd5n2A0QxOit7u3cnn8FH5ytbtaTIvJ08WVZOdI3rs3VXEckrgsxKqVruWldepz9eBVpzpnGN-jQGky1DtJ8/s1600/6c4de682-52ff-4532-8579-2f6df0e7237d.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="218" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjph-7n1v6SofJAHovnyHJIsnMXetAiPOeKm0UJOVyb85FmhI-7N3MO9uzJd5n2A0QxOit7u3cnn8FH5ytbtaTIvJ08WVZOdI3rs3VXEckrgsxKqVruWldepz9eBVpzpnGN-jQGky1DtJ8/s320/6c4de682-52ff-4532-8579-2f6df0e7237d.jpg" width="320" /></a></div> <br /> เปรต และความเชื่อในการโยนข้าวสารท<br /> <br /> การโยนข้าวสารทเป็นความเชื่อที่ชาวเขมรนิยมทำเวลาใกล้เช้าตามวัดวาอารามในเทศกาลสารท เพื่ออุทิศบุญกุศลให้ญาติพี่น้องที่ได้ล่วงลับไปแล้ว<br /> <br /> พระพุทธเจ้าได้แสดงธรรมเกี่ยวกับเปรต มีหลายประเภท มี ประเภท ๑๒ พวก ประเภท ๒๑ พวก และประเภท ๓ พวก มีเปรตบางตนไม่สามารถรับบุญกุศลจากญาติพี่น้อง เปรตที่ได้รับบุญกุศลจากญาติพี่น้องที่อุทิศไปให้นั้น มีแต่พวกเปรตที่มีชื่อว่า ปรทัตตูปชีวิกเปรต เท่านั้น ส่วนเปรตอีกประเภทมีชื่อว่า กุณปาสเปรต สามารถกินได้แต่ของที่เขาโยนทิ้งตามดิน ดังนั้นจึงมีการโนข้าวสารทขึ้น<br /> <br /> <br /> เปรต ๑๒ พวกมี<br /> <br /> เปรตที่ ๑ ชื่อ  วันตาสเปรต เปรตชนิดมีตาลึก มีหน้าบึ้ง มีขนเยอะ ปากเบี้ยว หลังงอ ผมหยิก นมบวม มีกลิ่น ขาแขนหงิกงอ ฟันขึ้นผิดแถว มีรูปร่างสูงผอม แผลเต็มตัว นับพันปีไม่เคยได้กินข้าว กินแต่ น้ำลาย เสมหะ อาเจียน เป็นอาหาร เปรตประเภทนี้เนื่องจากไม่ได้ทำบุญโดยจิตศรัทธาให้อาหารผู้รักษาศีล<br /> <br /> <br /> เปรตที่ ๒ กุณปาสเปรต มีท้องตกยาน หน้าสั้น ตาเท่ากะลามะพร้าว คางตกยาว ฟันใหญ่เท่าขวด ผมยาวลากดิน จมูกสั้น คเล็กยาวเหมือนขวด หัวโตกว่าตัวไม่สมประกอบ กลิ่นเหม็น กินแต่ ซากศพคน หรือสัตว์ เป็นอาหาร เปรตพวกนี้อดข้าวนับโกฏิปี กินน้ำเหลือง น้ำเลือดของศพ แต่กินเท่าไรก็ไม่อิ่ม ยิ่งกินมากก็ยิ่งหิวมาก เพราะกรรมเก่าที่ได้สร้างขึ้น<br /> <br /> <br /> เปรตที่ ๓ คูถขาทกเปรต มีตาขวางปากแหวก ขนขึ้นปกปิดมิดชิด จมูกขึ้นเสมอสั้นเหมือนอึ่ง หัวโต ผมขึ้นข้างๆ ตรงกลางล้าน หูสั้น ท้องโต ผอม กินแต่อุจจาระต่างๆ เป็นอาหาร

เปรต และความเชื่อในการโยนข้าวสารท

เปรต และความเชื่อในการโยนข้าวสารท การโยนข้าวสารทเป็นความเชื่อที่ชาวเขมรนิยมทำเวลาใกล้เช้าตามวัดวาอารามในเทศกาลสารท เพื่ออุทิศบุญกุศลให้...

อ่านเพิ่มเติม »

ขะเมร ขะแมร์ ขอม

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVzMBiybtWV184K63BscdoW510lpb1n1hj1sT6pzK211qByncYwLi4s4V2eXc5ICEwB84JhiOOj9U0NhXgRvfpi75v9lRwOeI2bx9Q3I-S_T7iHSzdm4CHlPyolBCoxiI8KJiE7kE-MVs/s1600/angkor-wat.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgVzMBiybtWV184K63BscdoW510lpb1n1hj1sT6pzK211qByncYwLi4s4V2eXc5ICEwB84JhiOOj9U0NhXgRvfpi75v9lRwOeI2bx9Q3I-S_T7iHSzdm4CHlPyolBCoxiI8KJiE7kE-MVs/s1600/angkor-wat.jpg" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <br /></div> ขะแมร์ (เขมร ขอม ) หลังจากที่ผมได้ศึกษาข้อมูลเรื่องนี้มาหลายเดือนเลยได้ความหมายของคำนี้มาพอสรุปครับ<br /> คำว่า ขะแมร์ คือ คำที่กลุ่มคนในประเทศไทย (สุรอนทร์ ศรีสะเกษ บุรีรัมย์ สระแก้ว ตราด) ในประเทศเวียดนาม ประเทศกัมพูชา เรียกกลุ่มชาติพันธุ์ตัวเองว่า ขะแมร์ แต่มีบางคนบอกว่า ขะแมร์เป็นคำเรียกคน ขะแมร์สุรินทร์อย่างเดียว แต่ที่จริงแล้วเป็นคำเรียกชาติพันธุ์เดิม ของกลุ่มขะแมร์ โดยแบ่งเป็น ๓ ส่วนก็คือ<br /> ขะแมร์เลี (ขะแมร์บน ได้แก่คนไทยในจังหวัดสุรินทร์ ศรีสะเกษ บุรีรัมย์ สระแก้ว ตราด) ซึ่งจะมีภาษาการพูดแบบของตัวเองที่ไพเราะ และอ่อนช้อยในตัวซึ่งเสน่ห์ในการดึงดูดอีกแบบหนึ่ง<br /> ขะแมร์กันดาล ( คือ ชาวกัมพูชาในประเทศกัมพูชา ) มีลักษณะการพูดจาอีกแบบหนึ่งที่คล้ายคลึงกันแต่เนื่องจากขะแมร์กันดาลนั้นได้รับอิทธิพลจากเวียดนามากกว่าที่จะได้รับวัฒนธรรมจากแบบดั้งเดิมจึงทำให้สำเนียงการพูดนั้นผิดไปจากรูปไวยากรณ์เดิมซึ่งฟังแล้วรู้สึกแข็งๆไม่ไพเราะสักเท่าไรนัก<br /> ขะแมร์กรอม ( ขะแมร์ต่ำ) คือ บางส่วนของจังหวัดเวียดนาม การพูดจานั้นจะไปข้างเวียดนามจนแทบจะไม่เหลือภาษาแบบดั้งเดิมของตัวเองแล้วแต่ยังมีการเรียนภาษาของตัวเองอยู่ในตามวัดบางแห่งเท่านั้น<br /> คำว่าเขมร มาจากคำว่า เขมระ มาจากภาษาบาลี ที่แปลว่า เกษม ซึ่งรากศัพท์เดิมในการเขียนตามจารึกต่างๆได้เขียนคำว่า ขะแมร์คือ กะแมร์ หรือ ที่ว่า เกษม นั่นเองแต่เกิดการวิบัติทางภาษาในยุคสมัยเริ่มเปลี่ยน อีกคำว่า เขมรา โดยมาจาก บาลี ว่า เขมํ ยสฺส อตฺตีติ เขมโร. "ខេមំ យស្ស អត្ថីតិ ខេមរោ" หรือพหุวจนะ เขมํ เยสมตฺตีติ เขมรา. แปลว่า มนุษย์ มีความเกษม. หรือที่ว่ามีความสุขนั่นเอง<br /> คำว่า ขอม ก็คือ เป็นชื่อของประเทศกัมพูชา ในสมัยก่อน หรือ คนไทยเรียกคนขะแมร์ว่า (ขอม) กัมโพชะ แต่คนไทยในสมัยหลังอยุธยา เรียกว่า ขอม (កម្ពោជ) โดยที่จริงแล้วต้องออกเสียงว่า กอม หรืออีกนัยอาจเป็นเพราะว่าประเทศกัมพูชานั้นอยู่ในส่วนที่ราบลุ่มน้ำจึงเรียนอาจมาจากคำว่า กรอม นั่นเอง แต่ที่จริงแล้วคำว่า ขอม นั่นคือคำเรียก ขะแมร์ ทุกคนครับจนบัดนี้ผมจึงได้เข้าใจคำว่า ขอม เขมร์ ขะแมร์ นั่นเป็นคำยังคงซึ่งวัฒนธรรมให้อยู่และเห็นคุณค่าวัฒนธรรมตัวเองเพื่อไม่ให้วัฒนธรรมเหล่านั้นสูญหายไปครับ<br /> ผมเขียนขึ้นตอนผมเริ่มสนใจวัฒนธรรมเขมร ซึ่งอิงมาจาก เอกสารของ ม.ราชภัฏสุรินทร์,กับของ มช. ครับผม ลองเปลี่ยนมุมมองของประวัติศาสตร์แล้วข้ามเขตไร้พรมแดน ดูครับผม อิอิ

ขะเมร ขะแมร์ ขอม

ขะแมร์ (เขมร ขอม ) หลังจากที่ผมได้ศึกษาข้อมูลเรื่องนี้มาหลายเดือนเลยได้ความหมายของคำนี้มาพอสรุปครับ คำว่า ขะแมร์ คือ คำที่กลุ่มคนในปร...

อ่านเพิ่มเติม »